Liczba parafian stale wzrastała i w ostatnich latach XIX w. wynosiła prawie 1900 wiernych, a na początku XX w. przekroczyła 2000. W 1900 parafia (dołączona do eparchii grodzieńskiej i brzeskiej) prowadziła 6 szkół (w tym jedną cerkiewno-parafialną) i obejmowała wsie: Żerczyce, Grabarka, Moszczona, Pokaniewo, Sokóle, Sycze, Wakułowicze, Sumin-Wólka, Zabłocie i Zalesie.
W czasie I wojny światowej większość parafian udała się na bieżeństwo. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości i powrocie wiernych, wspólnota żerczycka nie otrzymała statusu parafii i została przyłączona do parafii św. Barbary w Milejczycach. W 1928 wiernych dołączono do reaktywowanej parafii Narodzenia Bogurodzicy w Rogaczach. Ziemię należąca uprzednio do parafii w Żerczycach przejął Zarząd Dyrekcji Lasów Państwowych w Siedlcach. Troska o utrzymanie cerkwi spoczywała wyłącznie na wiernych. Mimo niekorzystnych warunków dla tzw. „nieetatowych parafii” (brak ziemi, budynków pomocniczych) życie religijne skupiało się przy świątyniach (w 1929 konsekrowano cerkiew cmentarną, wzniesioną w 1873);