Wyroku tego Serbski nie zaakceptował i rozpoczął zwalnianie nieposłusznych pracowników. W proteście przeciw temu, wielu innych lekarzy złożyło wypowiedzenia i na stałe opuściło szpital. Był wśród nich m.in. Piotr Gannuszkin. W późniejszym okresie Serbski sam przyznał, że popełnił błąd.
W trakcie całej swojej działalności naukowej i społecznej był wielki krytykiem władz państwowych i otwarcie wyrażał poglądy liberalne, a nawet socjalistyczne. W trakcie kijowskiego zjazdu psychiatrów w 1905 był jednym z autorów protestu przeciw autorytarnym metodom sprawowania władzy w Rosji. Tuż po zamieszkach w Moskwie z grudnia 1906 roku wywiesił na drzwiach swojego mieszkania informację, iż nie będzie traktował żandarmów i policjantów jak swoich pacjentów. Zawsze stał na straży autonomii wyższych uczelni i gdy ta została zmniejszona przez ministra Kasso, stwierdził, że jako naukowiec i lekarz nie może dłużej pracować dla państwa.