samolot.
W tym czasie decyzją Przedstawicielstwa Wojskowego Kozaków uralskich została utworzona Armia Uralska. Wojska bolszewickie otrzymywały jednak nowe liczne posiłki, w związku z czym pod koniec czerwca 1918 r. podeszły pod Uralsk. Tymczasem Kozacy otrzymali dostawy uzbrojenia od samarskiego Komucza, a okoliczni chłopi przysłali posiłki, zgrupowane w drużyny. Na ich bazie sformowano pułki, np. 33 Pułk Nikołajewski (chłopi z guberni samarskiej), czy Pułk Pozdniakowski (chłopi z guberni saratowskiej). W ten sposób obrona miasta została silnie wzmocniona. Pierwszy lipcowy szturm wojsk bolszewickich został odparty. Podczas niego doszło do tzw. Ataku starców, kiedy starsi wiekiem Kozacy, sami przeprowadziwszy mobilizację i uzbroiwszy się w różnorodną broń, od zwykłych pik po szable, zaatakowali jeden z oblegających Uralsk oddziałów bolszewickich, zmuszając go do chwilowego odwrotu. Ponieśli jednak bardzo duże straty. Garnizon Uralska wykorzystał sytuację, atakując pozostałe oddziały, wskutek czego wycofały się. Odwrót przerodził się w paniczną ucieczkę poza granice obwodu uralskiego, a na niektórych kierunkach, np. w rejonie Nikołajewska, udało się Kozakom zająć nowe obszary. Jednakże Wojskowe Przedstawicielstwo Kozaków uralskich wystąpiło przeciw prowadzeniu działań wojennych poza granicami obwodu uralskiego.