Cena książeczki z kuponami i ubezpieczeniem wynosiła 45 złotych w 1972.

Na koniec sezonu kierowcy mogli przesłać kupony do biura organizatorów; ten z nich, który zgromadził kupony na największą ilość kilometrów wygrywał i otrzymywał wartościową nagrodę, inne nagrody rozlosowywano pomiędzy pozostałymi uczestnikami akcji. „Akcja Autostop” w tej zinstytucjonalizowanej formie cieszyła się w Polsce dużym powodzeniem do końca lat siedemdziesiątych. Później popularność tej formy gwałtownie spadła, ale książeczki można było nabywać do 1994 r. (ostatnie książeczki autostopu wydrukowano w 1994 r.). W książce „Autostop Polski, PRL i współczesność” Jakuba Czupryńskiego, można wyczytać wypowiedź Jerzego Bożyka, ówczesnego prezesa koła grodzkiego PTTK w Krakowie i jednego z najstarszych autostopowiczów:

„Jestem pewien, że sprzedałem ostatnią książeczkę autostopową w historii polskiego autostopu, było to w roku 1997, a ja nie miałem świadomości, że akcja została zamknięta trzy lata wcześniej…”

Po Polsce autostopem podróżowali nie tylko Polacy.