6 września tego roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu „pełnych kwalifikacji do pełnienia służby na stanowiskach Sztabu Generalnego”, został przydzielony do Oddziału II Sztabu Generalnego, w którym kierował pracami Referatu Wschód (wywiad na ZSRR). Z dniem 1 kwietnia 1926 roku, w randze majora SG, mianowany został attaché wojskowym przy Poselstwie Polskim w Tokio. 26 stycznia 1928 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 roku i 25. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym samym roku został zwolniony ze stanowiska attaché wojskowego i oddany do dyspozycji szefa Sztabu Generalnego. Z dniem 15 października 1928 roku został przeniesiony w stan nieczynny na okres 12 miesięcy, a z dniem 1 lutego 1930 roku do rezerwy.
Po rekomendacji objął stanowisko dyrektora departamentu administracyjnego Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Od czerwca 1931 był dyrektorem departamentu konsularnego MSZ. Działając na tym stanowisku, przede wszystkim skupiał się na koordynacji współpracy polskich placówek za granicą w krajach, gdzie zamieszkiwała znacząca liczba Polaków: Stany Zjednoczone, Niemcy, Francja.