Zanotowano także przypadki, gdy dochodziło do zaniku mięśni.
Co charakterystyczne, mimo wszelkich cech starczych osoby chorujące na progerię nie wykazują zwiększonej zapadalności na schorzenia neurodegeneracyjne czy choroby nowotworowe. Charakterystyczny jest także wysoki ton głosu. Czaszka jest duża w porównaniu z resztą ciała, z nieproporcjonalnie małą dolną częścią twarzy. Aktualny wiek ciała chorych zmienia się o 8–10 lat na każdy przeżyty przez chorego rok. Jednak rozwój umysłowy nie jest zaburzony.
Do charakterystycznych cech w pełnoobjawowej progerii należą: mały wzrost niska masa ciała niedojrzałość płciowa makrocefalia, nieproporcjonalnie mała dolna część twarzy niedorozwój żuchwy przepełnienie żył skóry głowy uogólnione łysienie (także brak rzęs i brwi) wyłupiaste oczy opóźniony rozwój uzębienia gruszkowata klatka piersiowa krótkie obojczyki koślawe biodra chód na szerokiej podstawie cienkie kończyny cienka, sucha skóra z brązowymi plamami i zmarszczkami „rzeźbiony”, „ptasi” koniec nosa dystroficzne paznokcie wysoki ton głosu
Czasami wygląd opisywany jest jako wygląd „oskubanego ptaka”.