Korzystano z tego w historii RFN dwukrotnie.
Szczególne sytuacje Stan obrony – jeżeli jest wtedy konieczność wyboru nowego kanclerza, może dokonać tego Komisja Wspólna – bezwzględną większością głosów, kandydata zgłasza prezydent federalny. Do wyrażenia wotum nieufności w tym stanie przez ową komisję połączonego z wyborem nowego kanclerza wymagana jest większość 2/3 jej członków.
Stanowisko kanclerza występuje w systemie kanclerskim – odmianie systemu gabinetowego z tym, że ma on mocniejszą pozycję niż np. polski premier (konstruktywne wotum nieufności).
Główne zadania kanclerza federalnego Rozstrzyganie o liczbie ministrów i zakresie ich działalności – ministrów resortowych i bez teki. Kompetencje i istnienie niektórych ministrów przewiduje ustawa zasadnicza (spraw zagranicznych, finansów, obrony, wymiaru sprawiedliwości), Kanclerz może zdymisjonować ministra poprzez złożenie takiego wniosku do prezydenta – prezydent robi to od strony formalnej.