Jednak aż do wybuchu I wojny światowej w 1914 roku nie rozwinęła szerzej działalności z wyjątkiem ćwiczeń na placu przyszkolnym i szkoleń teoretycznych. W 1914 roku prawie wszyscy strażacy powołani zostali do armii austriackiej i poszli na front. Niektórzy z wojny nie wrócili (Jan Liszka, Stanisław Nowak). Jan Jachym był w niewoli w Rosji, powrócił w 1920 roku. W 1921 roku Wojciech Rozpara, Michał Kopeć i Jan Jachym oraz młody wówczas strażak Adolf Jachym – reaktywowali straż. Do straży wstąpiło wówczas 12-u członków. Na pierwszym zebraniu uchwalono statut i wybrano Zarząd OSP. Komendantem został wspomniany Jan Jachym, a sekretarzem Wojciech Rozpara. Mieszkańcy wsi zbudowali Dom Ludowy a obok niego szopę-remizę strażacką a Zwierzchność Gminna przy pomocy „zbiórki wiejskiej” zakupiła sikawkę czterokołową – Sanocka sikawka nr 23 produkowana przez Fabrykę „Sonowag” w Sanoku. Poza tym zakupiono kilkanaście mundurów, czapki rogatywki, pasy „z zatrzaśnikiem” i toporki.