zamiast tego firmy zwracały SS koszty związane z udostępnieniem siły roboczej. Lokalne władze pobierały również podatki od wynagrodzeń.
Traktowanie więźniów i śmiertelność w obozie thumb|Krematorium w Bergen-Belsen w kwietniu 1945 roku thumb|Buldożer armii brytyjskiej spycha zwłoki do masowego grobu, 19 kwietnia 1945 roku Według aktualnych szacunków przez obóz koncentracyjny w okresie jego funkcjonowania (1943–1945) przeszło około 120 000 więźniów. Ze względu na zniszczenie dokumentacji obozowej przez SS, znane są nazwiska niespełna połowy z nich – około 55 000 osób. Jak wspomniano wcześniej, sposób traktowania więźniów przez SS różnił się w zależności od poszczególnych części obozu; więźniowie tzw. „obozu wymiany” (Austauschlager) byli zazwyczaj traktowani lepiej niż pozostali, przynajmniej w początkowym okresie. Jednak w październiku 1943 roku SS wyselekcjonowało 1800 mężczyzn i kobiet z Sonderlager („obozu specjalnego”) – Żydów z Polski posiadających paszporty państw Ameryki Łacińskiej. Ponieważ rządy tych krajów w większości odmawiały uznania ważności owych paszportów, osoby te straciły dla reżimu swoją wartość. Pod pretekstem przeniesienia do fikcyjnego obozu „Lager Bergau”, SS przetransportowało ich do Auschwitz-Birkenau, gdzie zostali skierowani bezpośrednio do komór gazowych.