groenlandicus), podczas gdy w południowej Kanadzie i w Stanach Zjednoczonych obecny jest najwyraźniej zawleczony z sianem podgatunek europejski (R. minor subsp. minor). Gatunek jako introdukowany rośnie w Nowej Zelandii oraz za introdukowany uważany jest w północnej części Szwecji.
W Polsce opisywany jest jako generalnie pospolity lub częsty w wielu regionach. Według atlasu rozmieszczenia roślin w Polsce jest jednak rzadki w środkowej części kraju oraz na północnym zachodzie, a w środkowej części Pomorza brak jego stanowisk.
Morfologia Rośliny tego gatunku są bardzo zmienne pod względem szeregu cech, wykazują też dużą zmienność ekotypową; istotny wpływ na morfologię roślin mają żywiciele (także ich brak – okazy rosnące bez kontaktu z żywicielem mają bardzo rachityczne pędy). Pokrój Roślina zielna, o pędzie rozgałęzionym lub nie, prosto wzniesionym, osiągającym od 20 do 50 cm wysokości. System korzeniowy Słabo rozwinięty – roślina korzysta z korzeni żywicieli. Własne korzenie szelężnika w kontakcie z innymi tworzą przyssawkę o średnicy do 2 mm (w kontakcie z korzeniami różnych gatunków bywa ona mniejsza lub maksymalnie właśnie takiej wielkości). Łodyga Czterokanciasta, z kantami zaokrąglonymi. Zielona, ale często czarno kreskowana lub kropkowana.