Głos Głos Sceloglaux albifacies był opisywany jako „głośny płacz składający się z serii ponurych wrzasków, często powtarzanych”. Angielska nazwa zwyczajowa gatunku – Laughing Owl (pol.: „śmiejąca się sowa”) – pochodzi właśnie od odgłosu, który wydawała. Inne opisy jej odgłosów brzmiały: „Swoisty/Charakterystyczny hałas ... zupełnie jak szczekanie młodych psów.”; „Dokładnie tak samo, jak dwóch mężczyzn krzyczących »cooee« do siebie nawzajem z odległości.”, lub przeraźliwe ćwierkanie, słyszane tylko wtedy, gdy ptak jest w locie i głównie, gdy jest ciemno i podczas dżdżystych nocy lub tuż przed deszczem. Blackburn opisuje głos ptaka (przypuszczalnie chodzi o sowicę białolicą) składający się z dwóch jednakowo długich i intensywnych sylab kee-wee. Różnorodne gwizdanie, chichotanie i miauczenie obserwowano u ptaków trzymanych w niewoli.

Rozród Okres rozrodczy rozpoczynał się we wrześniu lub październiku. Gniazda były wysłane suchą trawą i leżały na gołym podłożu (ziemnogniazdowniki), na półkach skalnych, szczelinach lub pod głazami. Samica składała dwa białe, okrągławe jaja o wymiarach 44–51 x 38–43 mm. Wysiadywanie trwało 25 dni, podczas niego samiec karmił samicę siedzącą w gnieździe.