W latach 1838–1839 pomagał Josephowi Nicolletowi badać kraj w widłach rzek Missisipi i Missouri, a w roku 1841, po przeszkoleniu przez Nicolleta, skartował bieg rzeki Des Moines.
Benton, przywódca Partii Demokratycznej w Senacie przez ponad 30 lat, przewodził ruchowi ekspansjonistycznemu, znanemu jako Koncepcja „Boskiego Przeznaczenia”. Ekspansjoniści uważali, że cały kontynent północnoamerykański, „od morza do morza” (ang. from Sea to shining Sea), powinien należeć do Stanów Zjednoczonych i że jego zajęcie jest przeznaczeniem obywateli USA. Ruch ten stał się „oczkiem w głowie” polityków w stylu Bentona i jego nowego zięcia. Benton przeforsował w Kongresie ustawę o zbadaniu szlaku oregońskiego (1842), Terytorium Oregonu (1844), Wielkiej Kotliny i pasm górskich aż po Kalifornię (1845). Wykorzystując swe wpływy Benton sprawił, że Frémont objął dowództwo ekspedycji.