thumb|350px|Rys. 3. Różnice w barierach energetycznych w przypadku zarodkowania homo- i heterogenicznego w zależności od promienia zarodka. W ogólnym rozrachunku zarodkowanie heterogeniczne można przedstawić jako zarodkowanie homogeniczne pomniejszone przez współczynnik Volmera f(θ) (rys. 3):
Współczynnik Volmera definiuje się jako:
Promień krytyczny zarodka w przypadku obu mechanizmów zarodkowania wyraża się tą samą relacją:
Natomiast praca zarodkowania heterogenicznego jest pomniejszona o współczynnik Volmera:
Z powyższego równania wynika, że zarodek homogeniczny może być przedstawiony jako kula, a zarodek heterogeniczny jako wycinek kuli. O objętości wycinka kuli decyduje wielkość kąta θ. Można założyć dwa skrajne przypadki: gdy = 0° – praca zarodkowania jest równa 0 i substancja wzrasta na podkładce jako dodatkowa warstwa atomowa, gdy = 180° – praca zarodkowania heterogenicznego jest równa pracy zarodkowania homogenicznego.
Z tego powodu najkorzystniejsze jest korzystanie z podkładek charakteryzujących się jak najniższym kątem styku θ.