Choroba Caffeya (hiperostoza korowa noworodków, ang. Caffey disease, infantile cortical hyperostosis) – rzadka, uwarunkowana genetycznie, samoograniczająca się zapalna choroba tkanki kostnej i łącznej. Charakteryzuje się ustępującym samoistnie, masywnym tworzeniem się podokostnowo dużej ilości tkanki kostnej, prowadzącym do pogrubienia warstwy korowej kości. Postępowanie ma charakter zachowawczy i objawowy.
Objawy
Choroba występuje w pierwszych miesiącach życia, zazwyczaj przed ukończeniem 6. miesiąca, i najczęściej ustępuje samoistnie do 2. roku życia, zwykle bez trwałych następstw. Dotyczy chłopców i dziewczynek z jednakową częstością. Większość przypadków ma charakter sporadyczny, jednak opisywano również dziedziczenie autosomalne dominujące, rzadziej recesywne, z niepełną penetracją i zmienną ekspresją.
Objawy kliniczne pojawiają się zwykle w okresie noworodkowym lub wczesnoniemowlęcym i obejmują triadę: objawy ogólne, takie jak gorączka, ograniczenie apetytu i drażliwość, bolesny obrzęk tkanek miękkich, pogrubienie warstwy korowej kości.
Najczęściej zajęte kości to: żuchwa (75-80%), kość piszczelowa, kość łokciowa, obojczyk, łopatka, żebra, kość ramienna, kość udowa, kość strzałkowa, czaszka, kość biodrowa i kości śródstopia.