Po kilku dniach, spada na nich deszcz popiołów, a łódź zbliża się do ogromnych ilości mgły lub pary, które rozpraszają się w momencie gdy w nie wpływają. Wtedy pojawia się potężna, spowita mgłą, kompletnie biała postać.
Tu powieść się kończy. Krótkie postscriptum rzekomo napisane przez redaktorów książki, porównuje kształty labiryntu i znaki na ścianach do arabskich i egipskich liter i hieroglifów, znaczących kolejno „Zasłonięty” „Biały” i „Region na południe”.
Geneza i warsztat pisarski thumb|Relacja pt. Address on the Subject of a Surveying and Exploring Expedition to the Pacific Ocean and the South Seas autorstwa Reynoldsa była źródłem inspiracji dla Poe przy pisaniu powieści. Aby przedstawić treść książki jako autentyczną eksplorację, Poe wykorzystał kilka dzienników podróżniczych, które mnożyły się w czasie gdy pisał swoją powieśćCf. Claude Richard, zapiski o Arturze Gordonie Pymie, w Edgar Allan Poe..., coll. bouquins, s. 1328.. Najważniejszym źródłem, do jakiego sięgał autor w procesie twórczym, była osoba Jeremiaha N. ReynoldsaSova, Dawn B. Edgar Allan Poe: A to Z. New York: Checkmark Books, 2001. ,s. 210., którego dzieło pt. An Address on the Subject of a Surveying and Exploring Expedition to the Pacific Ocean and the South Seas było przychylnie zrecenzowane przez samego Poe w styczniu 1837Meyers, Jeffrey.