Edgar Allan Poe: His Life and Legacy. New York: Cooper Square Press, 1991. , s. 96.. Wykorzystał on około siedmiuset słów z pracy Reynoldsa w rozdziale XVI, co stanowiło prawie połowę jego objętościTynan, Daniel. „J.N. Reynold’s Voyage of the Potomac: Another Source for The Narrative of Arthur Gordon Pym” z Poe Studies, tom IV, nr 2, grudzień 1971: 35–37.. W 1843 pisarz chwalił Reynoldsa ponownie w recenzji A Brief Account of the Discoveries and Results of the United States’ Exploring Expedition, przedrukowanej w Graham’s MagazineThomas, Dwight & David K. Jackson. The Poe Log: A Documentary Life of Edgar Allan Poe, 1809–1849. Boston: G. K. Hall & Co., 1987. , s. 436.. Nie jest jasne czy Poe i Reynolds kiedykolwiek się spotkaliStandish, David. Hollow Earth: The Long and Curious History of Imagining Strange Lands, Fantastical Creatures, Advanced Civilizations, and Marvelous Machines Below the Earth’s Surface. Cambridge, MA: De Capo Press, 2006. , s. 88., a według niektórych relacji, tuż przed tajemniczą śmiercią, będąc w stanie delirium, Poe miał krzyczeć jego nazwisko. Zdarzenie może mieć jednak wymowę apokryficzną, a według jednej z teorii odwoływał się on do Reynoldsa, podkreślając źródło inspiracji podróżnikiemMeyers, Jeffrey. Edgar Allan Poe: His Life and Legacy. New York: Cooper Square Press, 1991. , s.