Obrys skrzydła trapezowo-prostokątny z zaokrąglonymi końcami; konstrukcyjnie dzieli się na trzy części: środkową i dwie zewnętrzne części odejmowane, połączone z częścią środkową za pomocą trzech sworzni, zapewniających łatwe i szybkie zakładanie i odejmowanie skrzydeł. Część środkowa dwudźwigarowa, tworzy jedną całość z gondolą kadłuba i belkami ogonowymi. Części zewnętrzne, odejmowane, jednodźwigarowe ze skośnym dźwigarem pomocniczym. W skrzydle zastosowano profile-NACA 23015 (na centropłacie) oraz 23011 (przy końcach). Lotki szczelinowe są aerodynamicznie skompensowane, wychylenie różnicowo 30° do góry i 18° w dół, kryte płótnem. Skrzydło zaopatrzone w stałą szczelinę przy krawędzi natarcia – slot. Usterzenie pionowe jest podwójnie umieszczone na końcach belek. Pomiędzy nimi znajduje się usterzenie poziome. Jednodźwigarowe stateczniki, kryte sklejką. Stery na szkielecie drewnianym pokryte płótnem. Podwozie trójkołowe z przednim kołem sterowanym. Podwozie główne trójgoleniowe, amortyzowane sznurami gumowymi. Ogumienie kół – niskociśnieniowe. Tył gondoli kadłubowej pomiędzy kołami zabezpieczony przy dużym ugięciu podwozia płozą jesionową amortyzowaną dętką. Napęd stanowi prototypowy silnik XL-GAD. Jest to czterocylindrowy płaski dwusuw, chłodzony powietrzem. Dwa cylindry posiadają dekompresator, co ułatwia rozruch.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — HWL Pegaz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.