Józef Parnas (ur. 1870 w Iwanówce k. Janowa pod TrembowląKrzysztof Jasiewicz, Rzeczywistość sowiecka 1939–1941 w świadectwach polskich żydów, 2009., zm. w październiku 1941 we Lwowie) – polski adwokat, działacz społeczności żydowskiej we Lwowie.
Życiorys Pochodził z żydowskiej rodziny ziemiańskiej. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Lwowskim, uzyskując tytuł doktora praw. Od 1901 prowadził kancelarię adwokacką we Lwowie (później do spółki z bratem Emilem). W czasie I wojny światowej walczył w armii austro-węgierskiej, w stopniu rotmistrza kawalerii. W 1918, jako ochotnik, zgłosił się do Wojska Polskiego. W dwudziestoleciu międzywojennym był związany z żydowską gminą wyznaniową we Lwowie, której komisarycznym zarządcą pozostawał od lutego 1937 do 1938. Trzykrotnie był prezesem zarządu B’nai B’rith we Lwowie. Opowiadał się za asymilacją ludności żydowskiej w państwie polskim. Był radnym miasta Lwowa (1919–1939), wiceprezesem Komisji dla Spraw Bezrobocia oraz działaczem Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, w 1931 został członkiem zarządu komitetu wojewódzkiego lwowskiego.