Wieś coraz bardziej łączyła się z miastem, zwłaszcza po utracie przez Kłodzko statusu twierdzy i wzniesieniu na terenie wsi dworca kolejowego Kłodzko Główne, którego teren został przyłączony do miasta, za co właściciele Jurandowa otrzymali odszkodowanieKłodzko. Dzieje miasta, pod red. R. Gładkiewicza, Kłodzko 1998, s. 115.. Ostatecznie w 1890 roku wieś włączono w całości do Kłodzka. Na przełomie XIX i XX wieku wzniesiono tu duży zespół szpitalny koło wcześniejszego klasztoru i kaplicy sióstr franciszkanekKłodzko. Dzieje miasta, pod red. R. Gładkiewicza, Kłodzko 1998, s. 213..
XX wiek thumb|240px|Widok na kamienicę z lat 1900–1910 oraz dawny „Dom Pielęgniarski” z 1967 roku przy ul. Zamiejskiej Wielkim wydarzeniem w dziejach Jurandowa było oddanie do użytku w 1925 roku, w najwyższym punkcie osady, powstałego ze składek społecznych, z inicjatywy Richarda Poppego, Młodzieżowego Ośrodka Kultury (obecnie Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii). Przez ośrodek ten do 1932 roku przewinęło się około 32 tysięcy osób. Poza tym wybudowano kolonię domków jednorodzinnych wzdłuż ulicy Warty w latach 1925–1939Pocztówka z dwudziestolecia międzywojennego przedstawiająca nowo powstałe osiedle domków jednorodzinnych na Goszycach. [on-line] [dostęp 2020-11-13].K. Marcinek, W. Prorok, Ziemia Kłodzka. Informator turystyczny, s. 12.Słownik geografii turystycznej Sudetów, pod red. M. Staffy, t. 15, Wrocław 1994, s. 204..