thumb|Grób Jana Ślepego w katedrze w Luksemburgu I choć Henryk VII zginął już w 1313 (wkrótce po koronacji cesarskiej), zdążył położyć podwaliny pod potęgę rodu Luksemburgów: zapewnił swojemu synowi Janowi tron czeski, a jego córki zostały królowymi Francji i Węgier. Na dodatek brat Henryka, Baldwin, był jednym z najważniejszych dostojników duchownych w Niemczech. Co prawda Jan Luksemburski nie zdołał po śmierci ojca sięgnąć po tron niemiecki, ale był jednym z najpotężniejszych władców w Niemczech. Znany ze swej rycerskości i pogoni za sławą, zginął w bitwie pod Crécy w 1346, tuż przedtem jednak zdołał zapewnić swojemu synowi Karolowi objęcie tronu niemieckiego, który odtąd na sto lat (do 1437) pozostawał niemal bez przerwy w rękach Luksemburgów (kolejno piastowali go Karol, syn Karola Wacław, a następnie po dziesięcioletniej przerwie jego brat Zygmunt).