Historia Do 2. poł. XIX w. pojęcie tätort odnosiło się tylko do miast (szw. stad, l.mn. städer), a więc do miejscowości posiadających prawa miejskie. Rzeczywisty obszar osadnictwa pokrywał się wówczas w znacznej mierze z jednostkami podziału administracyjnego. Od 2. poł. XIX w. industrializacja Szwecji i budowa sieci linii kolejowych przyczyniły się do powstania nowych typów osad i miejscowości, z reguły bez administracyjnego statusu miasta. Części z nich nadano rangę miejscowości municypalnych (municipalsamhälle) lub köping, inne zaś pozostały w ujęciu administracyjnym obszarami rolniczymi (landsbygd). Występowały jeszcze tzw. osady poza granicami miasta (utomgränsbebygelse), ściśle jednak, przede wszystkim ekonomicznie, z miastem związane. Z czasem zostały one przekształcone w miejscowości municypalne i następnie wchłonięte w granice miasta (np. Sofielund – Malmö).