Zwolennicy tej tezy, jak Maciej Żurowski, podkreślają, iż Janin, początkowo klasyk, przeszedł do obozu romantycznego, a Martwy osioł i zgilotynowana kobieta była pierwszą powieścią opublikowaną po tej zmianie poglądów. Twierdzą oni, że zarzucany książce nadmiar okropności musiał być świadomym zabiegiem, gdyż po wcześniejszych utworach frenetycznych – jak Han z Islandii czy zbiór opowiadań Wróżka Okruchów – tylko taka powieść mogłaby jeszcze zostać zauważona przez zwolenników gatunku.
Janin znalazł również swoich obrońców wśród późniejszych pisarzy francuskich – Charles Baudelaire był zwolennikiem Martwego osła i zgilotynowanej kobiety, zaś bracia Goncourt podziwiali zastosowaną w tej powieści strukturę narracyjną opartą na dygresjach i wprowadzaniu "opowieści w opowieści".
Bibliografia M. Żurowski, Wstęp [w:] J. Janin, Martwy osioł i zgilotynowana kobieta, Czytelnik, Warszawa 1985
Kategoria:Francuskie powieści Kategoria:Powieści z 1829