Tabulatura – 1) zbiorczy termin na określenie instrumentalnych systemów notacyjnych XV–XVII wieku lub 2) zbiór utworów zapisanych tą notacją.
W tym okresie istniały tabalatury na różne instrumenty, na flet, gitarę, skrzypce, cytrę itp. Nie zdobyły one jednak takiej popularności jak tabulatura organowa czy tabulatura lutniowa. Znaczenie pojęcia tabulatury zmieniało się. W XVII wieku terminem tym określano utwory zapisane na dwóch pięcioliniach (zobacz: intabulacja). Obecnie tabulatury kojarzone są przede wszystkim z XX-wieczną tabulaturą gitarową.
Tabulatura organowa thumb|Fragment tabulatury organowej niemieckiej starszej, Buxheimer Orgelbuch.|left Istniały trzy rodzaje tabulatury organowej: tabulatura niemiecka starsza, która powstała w XV wieku i była używana do około 1550 roku, tabulatura niemiecka nowsza, popularna od połowy XVI do początków XVIII wieku oraz tabulatura organowa hiszpańska używana od połowy XVI wieku.