W czasie wojny „Strażnica” była przemycana z Danii oraz Szwecji, a następnie tłumaczona na język norweski, przepisywana na maszynie i rozprowadzana poprzez siatkę kurierów po całym kraju. W latach 1940–1945 liczba głosicieli wzrosła z 462 do 689 pomimo zakazu oraz wojny.
Rozwój działalności Po zakończeniu wojny, w lipcu i sierpniu 1945 William Dey przyjechał do Norwegii by na nowo zorganizować działalność zborów. W październiku 1945 roku zaczęto wydawać „Strażnicę” w języku norweskim. W grudniu tego roku Norwegię odwiedził Nathan H. Knorr wraz z Miltonem G. Henschelem. W miejsce Enoka Ömana nadzorcą oddziału został William Dey, a w lutym 1946 Marvin F. Anderson ze Stanów Zjednoczonych.
We wrześniu i październiku roku 1946 kongresy pod hasłem „Weselące się narody” odbyły się w Oslo, Bergen i Trondheim, na które przybyło ogółem 3011 osób, a 52 ochrzczono. Liczba głosicieli wynosiła wówczas 766. W grudniu tego roku, wznowiono działalność nadzorców obwodów, po około pięcioletniej przerwie. W 1947 roku ogólnokrajowy kongres pod hasłem „Rozrost wszystkich narodów” odbył się w Oslo, na którym było obecnych 1446 osób, w tym Nathan Homer Knorr. W 1948 do Norwegii przybyli pierwsi absolwenci Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead: Hans Peter Hemstad i Gunnar Marcussen.