Pociski Indianina przeorały ubranie białego, lecz nie zrobiły mu krzywdy, ten z kolei odpowiedział strzałem, który zranił wodza w nadgarstek i spowodował jego upadek z konia. Wtedy Rubbins strzelił wodzowi w pierś, jednak udało mu się przeżyć. Główne siły Bernarda przecwałowały przez obóz. Indianie wykorzystali jednak strome urwiska i zajęli na nich silne pozycje obronne, skąd żołnierze nie byli w stanie ich spędzić. Do końca dnia trwała wymiana ognia między obu stronami. Zginęło 3 żołnierzy, zaś 2 zostało rannych. Indianie stracili 5 zabitych i dwóch rannych, wśród których był wódz Egan. Pod osłoną nocy, Indianie wycofali się ukradkiem, jednak obóz był stracony.
Starcie nad John Day River
Generał Howard kontynuował pościg. Po ucieczce Indianie nadal rabowali okoliczne farmy. Wódz Oytes, który przejął dowództwo po zranieniu Egana postanowił spowolnić marsz ścigającej go kawalerii. W kanionie wiodącym do północnego ramienia rzeki John Day River zastawił on pułapkę. 2 lipca oddział 1 Pułku Kawalerii kapitana Reubena Bernarda wjechały do kanionu. Pierwsze strzały w kierunku awangardy zabiły dwóch żołnierzy i raniły trzech. Bernard szybko zorganizował atak, który odrzucił Bannoków.