W latach 1947–1950 był choreografem w Teatrze Nowym w Warszawie, w którym opracował wstawki baletowe do spektakli: Słomkowy kapelusz, Jadzia wdowa, Dom otwarty, Zemsta nietoperza, Oszust oszukany, Zielony gil. W 1947 udzielał lekcji tańca członkom Związku Młodzieży Demokratycznej. W 1948 został baletmistrzem w Teatrze Operowym Filharmonii Warszawskiej, dla którego przygotował choreografie do sztuk: Wesele Figara, Straszny dwór i Eugeniusz Oniegin. W latach 1950−1952 był kierownikiem zespołu baletowego Opery Poznańskiej, dla której opracował choreografie do spektakli: Niziny, Trzy balety (Suita hiszpańska, Dyl Sowizdrzał i Pory roku), Swantewit, Śnieżka, Carmen, Goplana, Faust, Bunt żuków, Straszny dwór, Wieczór baletowy (Noc na Łysej Górze i Uczeń czarnoksiężnika).
Od 1 września 1951 do 17 kwietnia 1960 był kierownikiem artystycznym Państwowej Średniej Szkoły Teatralnej w Warszawie, w której uczył tańca klasycznego i hiszpańskiego. W latach 1952–1955 prowadził lekcje tańca w Operze Warszawskiej, dla której przygotował choreografie do spektakli: Dyl Sowizdrzał, Suita hiszpańska, Coppelia, Hrabina i Dama pikowa. W 1954 przygotował choreografię do komedii Szalony dzień, czyli Wesele Figara w Teatrze Narodowym w Warszawie.