na Międzynarodowym Festiwalu Baletowym w Nervi (zaprezentował na nim siedem baletów: Piękny Dunaj, Choreartium, Szeherezadę, Le Bal de Voleurs, Cyrulika sewilskiego, Ludzką komedię i High Tension) oraz tańczył w Teatro dei Parchi (Ludzka komedia, Szeherezada). W latach 1961–1965 był wykładowcą w Instytutcie Tańca Scenicznego przy Reńskiej Akademii Muzycznej w Kolonii. Prowadził lekcje tańca klasycznego w Międzynarodowej Letniej Akademii Tańca w Kolonii, a w latach 1961−1966 był choreografem kolońskiej Opery, w której pracował m.in. przy spektaklach: Trójkątny kapelusz. W 1966 został pedagogiem w Studium Baletowym przy Uniwersytecie im. Friedricha-Wilhelma w Bonn i gościnnie prowadził zajęcia w szkole baletowej przy Królewskiej Operze Flamandzkiej w Antwerpii. W 1968 przygotował choreografie do spektakli Karnawał i Tańce połowieckie w Operze Rzymskiej.
W 1972 wrócił do Polski i objął funkcję pedagoga zespołu baletowego Operetki Warszawskiej. Od 1 października 1972 do końca życia był choreografem i pedagogiem w Teatrze Wielkim w Warszawie, dla którego przygotował m.in. wznowienie Pietruszki. W maju 1973 był jurorem podczas I Ogólnopolskiego Konkursu Choreograficznego w Łodzi.