Milatyn Nowy (ukr. Новий Милятин) – wieś w rejonie złoczowskim obwodu lwowskiego.

Historia mały|lewo|Austeria w Nowym Milatynie przed 1936 Założona w 1431 r. Król Stefan Batory nadał jej prawa miejskie. Właścicielami byli Milatyńscy, potem Ożgowie i Łączyńscy. W 1738 r. Teresa z Kraśnickich Łączyńska ufundowała erem (pustelnię) dla kamedułów z podkrakowskich Bielan. W 1744 r. kameduli opuścili milatyński erem. W ich miejsce fundatorka sprowadziła z karmelitów bosych ze Lwowa. W 1747 r. trafił tam słynący łaskami obraz Chrystusa Ukrzyżowanego, namalowany w XVII w. przez nieznanego włoskiego artystę. Obraz cieszył się ogromnym kultem. Po kasacie zakonu karmelitów bosych w 1788 r. pieczę nad obrazem przejęli księża misjonarze. Po II wojnie światowej zabrali go do Krakowa, gdzie znajduje się w kościele św. Wincentego a Paulo.

Po zakończeniu I wojny światowej, od listopada 1918 r. przez pewien czas Milatyn Nowy znajdował się w Zachodnioukraińskiej Republice Ludowej.

W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Milatyn Nowy w powiecie kamioneckim województwa tarnopolskiego. Miejscowość liczy 590 mieszkańców.

W kwietniu 1944 r. nacjonaliści ukraińscy z OUN–UPA zamordowali 27 Polaków oraz próbowali podpalić kościół i plebanię.