Drohobycz, Drohobycz – tytuł książki Henryka Grynberga, opublikowanej po raz pierwszy w 1997 roku przez warszawskie Wydawnictwo W.A.B.
Forma Książka jest zbiorem jedenastu, a od wydania drugiego, dwunastu opowiadań, powstałych w latach 90. XX wieku. Wyjątkami są Szkic rodzinny, Szkic węgierski oraz Brat na Wołyniu, napisane wcześniej i wydane w 1990 r. w zbiorze Szkice rodzinne (Wydawnictwo Czytelnik).
Zbiór powstał na podstawie rozmów autora ze świadkami opisywanych zdarzeń. Każde z opowiadań jest osobną relacją, prowadzoną w pierwszej osobie. Narracja sporadycznie przerywana jest pytaniami wskazującymi na obecność rozmówcy.
Książka ma charakter wspomnieniowy, nie jest to jednak dokument. Autor zastrzega we wstępie, iż ponosi wyłączną odpowiedzialność za treść opowieści swoich bohaterów.
Treść Głównym tematem utworu jest zagłada Żydów w czasie II wojny światowej oraz losy ludzi, którzy przeżyli Zagładę. Jest to temat dominujący w całej twórczości Grynberga, we wcześniejszych książkach opierającego się głównie na własnych doświadczeniach, dziecka ocalałego z Zagłady.