Tym razem pisarz oddał głos innym, ukazał losy ich samych oraz ich rodzin.
Autor zbioru tak uzasadnia stałe podejmowanie tematyki wojennej: Nie ma ważniejszego tematu w ogóle dla ludzkości, dopóki się nie stanie coś straszniejszego niż Holocaust, a miejmy nadzieję, że się nie stanie. Holocaust jest wielką nauką i przestrogą dla cywilizacji, w której żyjemy. Punktem zwrotnym. Historia Żydów jest wprawdzie bardzo szczególna, ale każdy może wyciągnąć z niej wnioski, bo ona nigdy nie rozgrywała się w próżni i dotyczy wszystkich innych, którzy brali w niej udział. Takie zostawiam przesłanie
Tytuł zbioru może sugerować, że opowiadania dotyczą wyłącznie Drohobycza. Tymczasem jedynie pierwsze z nich, zatytułowane właśnie Drohobycz, Drohobycz, dotyczy miasta, w którym żył, tworzył i tragicznie zginął Bruno Schulz. Postać pisarza i rysownika, nauczyciela w gimnazjum im. Króla Władysława Jagiełły, pojawia się tu we wspomnieniach jego ucznia, Leopolda Lustiga.
Akcja pozostałych opowiadań rozgrywa się na terenie Polski (m.in.