fabryki papieru, chemiczne, włókien syntetycznych). Według niektórych danych Flick miał być najbogatszym człowiekiem w powojennych Niemczech i piątą osobą na liście najbogatszych ludzi świata. Mimo to konsekwentnie odmawiał wypłacenia jakichkolwiek odszkodowań. W tym czasie 1300 węgierskich Żydówek, które w czasie wojny były robotnicami przymusowymi w fabrykach Flicka, wystąpiło pod jego adresem z roszczeniami odszkodowawczymi w wysokości 6,5 mln marek, jednakże w 1968 firma Flicka, Dynamit Nobel AG złożyła oświadczenie, iż „w obecnym kontekście dr Flick nie znajduje humanitarnych ani moralnych powodów ze strony Dynamit Nobel AG lub Flick Gruppe do wypłacenia odszkodowań na rzecz Konferencji Roszczeń” (Konferencja Żydowskich Roszczeń Materialnych wobec Niemiec). Dopiero w 1986 – 14 lat po śmierci Flicka – gdy jego koncern został kupiony przez Deutsche Bank, pieniądze zostały przekazane poszkodowanym.
Flick zmarł 20 lipca 1972 w Konstancji. Jego najmłodszy syn, Friedrich Karl, odziedziczył imperium liczące 300 tys. pracowników w 330 spółkach o łącznych obrotach w wysokości około 18 mld marek.
Spadkobiercy Spadkobiercy Friedricha Flicka należą do najbogatszych rodzin w Niemczech. Fortuna jego syna Friedricha Karla oceniana bywa na 5 miliardów euro.