Największy odsetek Niemców zamieszkiwał Kravaře (8%) i Třebom (7,4%), najwięcej narodowych Morawian żyło w Služovicach (4,3%) i Bělej (4%), zaś Słowaków w Třebomie (7,4%) i Rohovie (4,6%).
Hulczyńskie części miast Opawa i Ostrawa zamieszkiwało w 2001 r. łącznie 8794 osób.
Historia Obszar ziemi hulczyńskiej zamieszkały był w dobie plemiennej przez Gołęszyców, choć leżące w centrum regionu Pogórze Hulczyńskie (Hlučínská pahorkatina) nie należało do najkorzystniejszych obszarów do zamieszkania. W wiekach X-XII obszar tego plemienia stanowiły przedmiot ciągłych wojen polsko-czeskich. Jednoznacznie przy Królestwie Czech obszar ten pozostał w wyniku pokoju kłodzkiego. Obszar kraiku hulczyńskiego należał początkowo do Margrabstwa Moraw i diecezji ołomunieckiej. Pierwszą miejscowością regionu wzmiankowaną historycznie były Koběřice w 1183 r., jeszcze przed samą Opawą (1195 r.). Przynależność państwowo-kościelna ukształtowała miejscowy język, a wzmianki nazw miejscowości już w XIII wieku wykazują wpływy czeskie (np. zamiana litery g w h). W tym stuleciu dotarło tu również osadnictwo niemieckie, któremu można przypisać powstanie stolicy regionu – miasta Hulczyn w 1265 r., choć genetycznie niemieckie nazwy miejscowe pojawiły się dopiero w XIV wieku.