Ostatecznie na początku tego stulecia wydzielono również księstwo opawskie, połączone z raciborskim, z którego w 1377 r. wydzielono księstwo karniowskie, które objęło miejscowości w północno-zachodniej części ziemi hulczyńskiej. Księstwa te zaczęto zaliczać w poczet księstw górnośląskich od końca XV wieku, ale proces ten nigdy w pełni nie zakończył się i region czasem jeszcze uważano za część Moraw, a jego mieszkańców za Morawian.
thumb|Roszczenia terytorialne Czechosłowacji na obszarze niemieckiego Śląska w lutym 1919 r. Terytorium ziemi hulczyńskiej przed I wojną światową stanowiło południową część powiatu raciborskiego (położonego w rejencji opolskiej). Po przegranej przez Niemcy wojnie w lutym 1919 r. na konferencji paryskiej Czechosłowacja wysunęła roszczenie terytorialne do obszaru niemieckiego Śląska od Głuchołaz na zachodzie po Łąkę przy Pszczynie z Raciborzem i Rybnikiem. Ostatecznie przekazano Czechosłowacji 4 lutego 1920 w ramach traktatu wersalskiego jedynie obszar o powierzchni niespełna 317 km². Powodem było zamieszkiwanie go w znacznej mierze przez ludność mówiącą po morawsku (gwary laskie) i czeskuW 1910 r. Czesi stanowili 87%, a w 1921 r. 82% mieszkańców. Zob. Marie Gawrecka, Československé Slezsko. Mezi světovými válkami 1918–1938, Opava 2004, s.