Mimo ostatecznego usunięcia z Legendy wieków wiersza o rewolucji francuskiej, całość zachowała wiele odniesień i aluzji do niej.
Część pierwsza Pierwsza część Legendy wieków rozpoczyna się opisem wydarzeń biblijnych (historia Adama i Ewy) oraz opisanych w Ewangeliach, następnie przedstawia dzieje islamu, świadomie pomijając starożytność – epokę nielubianą przez autora i ukazaną jedynie w momencie schyłkowym. Następnie Hugo nawiązuje do Pieśni o Rolandzie, przywołuje epokę czynów rycerskich; przechodząc do renesansu, kolejne wiersze poświęca inkwizycji, odkryciom geograficznym, wojnom XVII wieku, ponownie wprowadza wątki orientalne. Całość zamyka zapowiedź szczęśliwego XX wieku oraz Sądu Ostatecznego.
Tę część poematu Hugo zadedykował całej Francji, porównując zarazem siebie do wyrosłego na jej ziemi drzewa, które – poprzez emigrację – zostało wyrwane z korzeniami.