Po jego śmierci Manzan Dōhaku (1636-1715), który przeprowadził reformę sōtō, wydał książkę Mumon ekai goroku, w której wychwalał dzieło Wumena.
Chociaż Mumonkan był od czasu do czasu krytykowany w szkole sōtō, był to często czytany tekst w szkole rinzai, razem z Biyan lu. W szkole sōtō najpopularniejsze były zbiory Congrong lu i Biyan lu. Ponieważ Wansong Xingxiu (1166-1246) wychwalał sto przypadków stanowiących dzieło Hongzhi songgu autorstwa Hongzhi Zhengjue (1091-1157), odnoszono się do niego jako do podstawowego tekstu szkoły sōtō. Dōgen nigdy nie negował roli kōanów, które były często używane w kształceniu uczniów w szkole sōtō. Pod wpływem szkoły rinzai często używano także tekstu Mumonkan.
Przypadki Każdy tytuł przypadku składa się z czterech chińskich znaków.