Jozue (hebr. יהושׁע – „Jahwe jest wybawieniem”) – imię noszone przez tytułową postać biblijnej Księgi Jozuego.
Etymologia i rozwój imienia Imię Jozue pochodzi od hebrajskiego יהושע (Jehoszua), które oznacza „Jahwe jest wybawieniem” lub „Jahwe zbawia”. W czasach perskich i późniejszych imię to było często skracane do ישוע (Jeszua), co znajduje odzwierciedlenie w pismach biblijnych, np. w Księdze Ezdrasza i NehemiaszaJózef Kudasiewicz, Jozue – Jezus. Biblijna typologia Zbawiciela, w: Verbum Vitae 1 (2002), s. 42–43..
W tłumaczeniu greckim Starego Testamentu (Septuaginta), zarówno Jozue, jak i później Jezus z Nazaretu, byli zapisywani jako Ἰησοῦς (Iēsous), ponieważ grecki alfabet nie oddawał dźwięku „sz”, a końcówkę „-a” zamieniano na „-s” zgodnie z grecką gramatykąAntoni Tronina, Jozue – Jezus: biblijna typologia Zbawiciela, w: Verbum Vitae 1 (2002), s. 42..
Z języka greckiego imię to przeszło do łaciny jako Iesus, a następnie do języków nowożytnych, w tym polskiego, gdzie przyjęła się forma Jezus dla Chrystusa i Jozue dla następcy MojżeszaMarcin Majewski, Tajemnice biblijnych imion. Jezus, w: Opoka.org.pl.