thumb|Bitwa pod Wschową thumb|Bitwa pod Kaliszem (1706) Wojna domowa w Polsce w latach 1704–1706 – część większego konfliktu w Europie, III wojny północnej. Zmagania pomiędzy konfederacją sandomierską, wierną Augustowi II Mocnemu, a konfederacją warszawską, wierną Stanisławowi Leszczyńskiemu. Wojna została zakończona krótkotrwałym zwycięstwem Leszczyńskiego (pokój w Altranstädt).
Tło W momencie wybuchu wielkiej wojny północnej królem Polski, wielkim księciem litewskim i elektorem saskim był August II Mocny, wybrany na tron w 1697 roku. W 1699 roku zawarł on sojusz z carem Rosji Piotrem Wielkim (traktat w Prieobrażenskoje) oraz z królem Danii i Norwegii Fryderykiem IV (traktat w Dreźnie), a następnie w 1700 roku przystąpił do wojny przeciwko Szwecji. Wkrótce jednak sojusz ten poniósł szereg klęsk, co doprowadziło do inwazji szwedzkiego króla Karola XII na Polskę.
Wojna domowa Sukcesy Szwedów (w szczególności bitwa pod Kliszowem) skłoniły coraz większą liczbę magnatów Rzeczypospolitej do zmiany stron.