W rezultacie Stanisław został koronowany na króla Polski w Warszawie 4 października 1705 roku, a wkrótce potem – w listopadzie tego samego roku – wraz ze swoimi stronnikami zawarł sojusz ze Szwecją na mocy traktatu warszawskiego.

August nie złożył jednak broni. Na początku 1706 roku zbliżył się do Warszawy na czele oddziałów kawalerii i nakazał Johannowi Matthiasowi von der Schulenburgowi wprowadzenie do Rzeczypospolitej armii zgromadzonej w Saksonii. Schulenburg został przechwycony i pokonany przez Carla Gustava Rehnskiölda w bitwie pod Wschową 13 lutego 1706 roku. W tym samym czasie armia zgromadzona w Połocku została przemieszczona do Grodna, gdzie poniosła porażkę taktyczną i została zmuszona do odwrotu na wschód. Następnie Karol XII zajął Saksonię, zmuszając Augusta do zrzeczenia się korony polsko-litewskiej oraz porzucenia sojuszników na mocy traktatu w Altranstädt z 13 października 1706 roku; w dokumencie tym August musiał oficjalnie zrezygnować z roszczeń do tronu Rzeczypospolitej.

Następstwa Panowanie Leszczyńskiego było krótkotrwałe;