Latawiec na stronach tego samego czasopisma opublikowała opowiadanie Pusta szkoła ukazujące jałowy proces edukacyjno-wychowawczy, a także jego niedobre skutki.
Najbardziej niekorzystne okazały się wytworzone w toku eksperymentu niezdrowe relacje międzyludzkie, oparte na biurokracji i formalizmie. Według Bortnowskiego wykładnikami złego stanu rzeczy były m.in.: buchalteryjna i rygorystyczna ocena młodego człowieka, skrupulatne podliczanie aktywności społecznej, co oduczało bezinteresowności oraz totalna kontrola (zarówno nad uczniami, jak i nad wychowawcami). Powyższe uruchamiało nadmierną formalizację struktur szkolnych, standaryzację wzorów zachowań i sposobów ich kontroli. Było to w istocie ukrytą formą manipulacji pozbawiającej nauczyciela i ucznia podmiotowości i swobody wyboru działań. Ucznia widziano jako jednostkę realizującą się jedynie w układzie zaplanowanym przez system, a nauczyciel miał zostać inspiratorem i nadzorcą wszelkich tego rodzaju aktów depersonalizacji.
Przypisy
Bibliografia
Poznański Kategoria:Propaganda PRL