Wartość jego twórczości pozostanie przez długie lata niedoceniana i niemal zapomniana.
Pomimo iż wiele osób go ignorowało, nawet w wieku 80 lat nie przestał wyrażać swoich opinii, w pierwszych latach Okresu Przemian: «Lewica zawsze postępowała tak samo: zniekształcenie rzeczywistości kraju utrzymuje ją jak zwykle w przedpotopowej ignorancji. Dużo gadają, ale nic nie mówią. [...] Chcą przede wszystkim wygrać wybory, po czym, gdy już zasiądą na swych wygodnych stołkach, zrobią coś dokładnie przeciwnego niż obiecywali.» (Notes del capvesprol, 1979)
Koniec thumb|upright|Grób Josepa Pla na cmentarzu w Llofriu Mimo wszystko, w 1980, już pod koniec życia, przyznał mu Złoty Medal Autonomicznego Rządu Katalonii. Warto podkreślić, że Joan Coromines również udekorowany złotym medalem podczas podziękowań za przyznane mu wyróżnienie wyraża szacunek dla pisarza z Ampurdanet (który ze swej strony niejednokrotnie wyrażał zachwyt dla monumentalnej pracy filologicznej Corominesa).
Pla umiera w 1981 w rodzinnym Ampurdanet, pozostawiając 38 tomów Dzieł Zebranych oraz znaczną ilość nieopublikowanych dokumentów, które stopniowo wydawano już po śmierci autora. W roku obchodów stulecia urodzin Josepa Pla, w 1997, odbyły się niezliczone akty upamiętniające, co ostatecznie pozwoliło określić go jako autorytet nie podlegający dyskusji.