Antyfrankizm nacjonalistyczny spycha go na margines, mimo że już wtedy jest to najchętniej czytany autor w języku katalońskim: nie wybaczono mu poparcia dla frankistów podczas wojny domowej, ani jego wyraźnie bezkonfliktowego współistnienia z reżimem (Pla wierzy w pokojową i prowadzącą w stronę demokracji ewolucję). Nie wybaczono mu nawet niechęci do fikcji jako gatunku literackiego. Jednakże, jak zauważa , tłumacz i znawca dzieł Josepa Pla, jego korespondencja z wydawcą Cruzetem wskazuje na znaczącą rolę tego autora w opozycji kulturalnej wobec reżimu.
Obojętna postawa Pla wobec lewicy oraz niektórych postaci ze świata polityki i kultury katalońskiej sprawia, że podobnie jak w przypadku Salvadora Dalego, postępowa kultura odmawia mu zasług nie przyznając mu nagród (kontrowersyjna była odmowa przyznania mu Honorowej Nagrody Literackiej Katalonii, najbardziej znaczącego wyróżnienia politycznego przyznawanego pisarzom w Katalonii), podobnie zostaje odsunięty od magazynu, z którym współpracował od dawna (Vergés sprzedaje Destino Bankowi Katalońskiemu Jordiego Pujola, który cenzuruje artykuł krytykujący rewolucję goździków w Portugalii). Po 36 latach nieprzerwanej cotygodniowej współpracy Pla opuszcza magazyn w 1976 roku.