Weidner ustalił w 1903 kształt architektoniczny (Landhaus) i kierował pracami przy tworzeniu urzędniczego osiedla domów jednorodzinnych w podbydgoskiej gminie Bielawy, zaangażował się w bydgoski ruch „miasto-ogród”, a także uczestniczył w powstawaniu pierwszego bydgoskiego budynku żelbetowego, zaprojektowanego przez berlińskiego architekta Otto Walthera (obecny Dom Towarowy „Jedynak” przy ul. Gdańskiej 15). Jego dziełem są także dwie mniej typowe realizacje budynków użyteczności publicznej: kina Cristall-Palast (później „Pomorzanin”) przy ul. Gdańskiej 10 i Dom Towarowy Brandt (dziś Bank PKO SA) przy pl. Teatralnym 4.
Poglądy artystyczne Analiza jego prac wskazuje, że jego poglądy artystyczne ewoluowały od eklektyzmu w kierunku secesji. W jego twórczości wyróżnić można trzy fazy. Początkowo, tuż po przybyciu do Bydgoszczy, jego projekty cechowała stylistyka eklektyczna, zaś zasadniczym elementem dekoracyjnym była neobarokowa sztukateria. Drugą fazę jego rozwoju stylistycznego, zapoczątkowaną w 1897, był swoisty etap przejściowy (historyzmu malowniczego), w którym dostrzec już można swobodę planowania, brak symetrii, a także odejście od dekoracji sztukatorskiej na rzecz dekoracyjnego układu elementów architektonicznych, np. kształtu okien, arkadowych loggii, wykuszy, balkonów.