Rodzina ta była jedną z najbardziej wpływowych i bogatych nie-arystokratycznych rodów w Irlandii w XVI wieku, zdobywając wysokie stanowiska polityczne Kanclerza Skarbu, Szeryfa Meath i sędziów Trybunału Skarbu Irlandii.
Ich siła polityczna i majątek upadły w czasie wojen religijnych 1641–1650. W czasie najazdu Olivera Cromwella, jego syn Henry, przebywał przez pewien czas w Zamku Killeglan. Po ostatecznym ujarzmieniu Irlandczyków przez Cromwella nowym właścicielem terenu został Thomas Carter. Sam jednak nigdy tu nie zamieszkał i zamek popadł w ruinę. Rodzina Carter zajmowała wysokie stanowiska polityczne w Irlandii aż do wieku XIX, kiedy ich wpływy znacznie zmalały. Nieruchomości Carterów zostały sprzedane w 1840 roku, Killeglan zostały kupiony przez Fryderyka Bourne.
Fryderyk Bourne był bogatym przedsiębiorcą, który zbił fortunę na budowie dróg i transporcie. Przed rokiem 1820 drogi w Irlandii niemal nie istniały. Regulacje rządowe pozwoliły na znaczne wydatki na drogi, a kolejne ulepszenia dróg zapewniły większy popyt na usługi pocztowe i transportowe. Bourne był właścicielem firm transportowych, finansował budowę dróg, uzyskiwał przychody z opłat za przejazd drogami, które sam wybudował. Sfinansował między innymi drogę długości 10 mil irlandzkich z Dublina do Killeglan.