Z czasem zamożniejsi wierni, pragnący wspierać ubogich, przekazywali mu swoje datki, które duchowny razem z pomocnikami rozdzielał wśród potrzebujących. Po jałmużnę do Kronsztadu przybywali również ubodzy z PetersburgaP. Basiński, Lew kontra święty, s. 120-121.. Od 1872 r. duchownemu podczas wizyt w najuboższych dzielnicach towarzyszyła jego uczennica duchowa Paraskiewa Kowrigina, która pośredniczyła w szczególności w rozmowach i kontaktach kapłana z kobietamiP. Basiński, Lew kontra święty, s. 309..
Jana Kronsztadzkiego wyróżniała wielka charyzma podczas odprawiania nabożeństw, wielkie zaangażowanie emocjonalne w odczytywane teksty liturgiczne i wykonywane gestyP. Basiński, Lew kontra święty, s. 189-193.. Niekiedy przez wiele godzin spowiadał, a z czasem, gdy zainteresowanych przystąpieniem do sakramentu pokuty u niego było zbyt wielu, zaczął praktykować spowiedź zbiorową - wzywał wszystkich zgromadzonych w cerkwi do jednoczesnego, głośnego wyznania swoich grzechówP. Basiński, Lew kontra święty, s. 330-332..
W 1875 r. ks. Siergijew otrzymał godność protojereja, zaś w 1897 r. został proboszczem parafii św.