Ukończył szkołę oficerską w miejscowości Basovice pod Triestem.

W listopadzie 1918 współorganizował Pułk Ziemi Rzeszowskiej (późniejszy 17 pułk piechoty). Od 17 stycznia do 20 czerwca 1919 w sze­re­gach 17. pp brał udział w wal­kach na Wo­ły­niu, gdzie zo­stał ran­ny. Po le­cze­niu przy­dzie­lo­no go do Ka­dry 17. pp. Od 20 VI 1920 do stycz­nia 1921 był do­wód­cą komp., a póź­niej za­stęp­cą do­wód­cy i kie­row­ni­kiem wy­szko­le­nia w batalionie za­pa­so­wym 17. pp w Rze­szo­wieMarek Gałęzowski, Kotowicz Jan [w:] idem, Wierni Polsce. Ludzie konspiracji piłsudczykowskiej 1939-1947, LTW: Warszawa 2005, s. 360.. Na stopień porucznika awansował 15 listopada 1918, 1 grudnia 1919 zo­stał mia­no­wa­ny ka­pi­ta­nem. Po wojnie pełnił służbę w pułkach piechoty w Rzeszowie, Lidzie i Brodnicy. W 1931 w Rembertowie ukończył kurs dowódców batalionów i pułków. W latach 1923–1925 w Lidzie opiekował się Wojskowym Klubem Sportowym. W 1926 został przeniesiony do 17 pp na stanowisko dowódcy batalionu. W październiku 1927 został przesunięty na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 23 stycznia 1928 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 1 stycznia 1928 w korpusie oficerów piechoty i 32. lokatą.