W marcu 1930 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr III w Grodnie na stanowisko kierownika Okręgowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego. W marcu 1932 został przeniesiony do 67 pułku piechoty w Brodnicy na stanowisko dowódcy pułku. W czerwcu 1935 został przeniesiony do 6 pułku strzelców podhalańskich w Samborze na stanowisko dowódcy pułku. Na stopień pułkownika został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 3. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Pułkiem dowodził do 4 czerwca 1938. Następnie był dowódcą Podkarpackiej Brygady Obrony Narodowej i kierownikiem 10 Okręgowego Urzędu WFiPW w Przemyślu. Był współ­za­ło­ży­cie­lem klu­bu spor­to­we­go „Re­so­via”Ibidem, s. 361-362..

W kampanii wrześniowej dowodził 3 Brygadą Górską Strzelców. W pierwszych dniach września 1939 organizował obronę w Górach Słonnych k. Sanoka. Był internowany na Węgrzech i przebywał w Győr i Eger, gdzie był polskim komendantem obozu. Przedostał się w lipcu 1943 roku do Warszawy, gdzie przeszedł do pracy podziemnej. Ob­jął po płk.  Stanisławie Klepaczu kie­row­nic­two Wy­dzia­łu Woj­sko­we­go OPW. Do je­go zadań na­le­ża­ło utrzy­my­wa­nie kon­tak­tu z od­dzia­ła­mi woj­sko­wy­mi tej or­ga­ni­za­cji, prze­ka­za­ny­mi AK, oraz nad­zór nad pi­smem „Dekada”.