Wreszcie po ośmioletniej tułaczce szkoła przeniosła się do oddanego przez wojsko i gruntownie wyremontowanego budynku przy ulicy Dietla. 17 marca 1922 roku odbyło się jego uroczyste poświęcenie. Następnie katoliccy uczniowie w kościele św. Piotra i Pawła, a żydowscy w synagodze Tempel modlili się o pomyślność. Okres międzywojenny to nowe inicjatywy pedagogiczne i dydaktyczne. Założone zostały koła Ligi Ochrony Przyrody (1930), Krajoznawcze (1931), Polskiego Czerwonego Krzyża (1933) oraz Szkolna Kasa Oszczędności (1930). Rozwija się samorządność uczniów i rodziców. Od 1935 roku działają samorządy klasowe. W 1923 roku zostaje powołany Komitet Rodzicielski, z pierwszym prezesem dr Holzerem. Organizował on przede wszystkim pomoc finansową biednym uczniom, zbierał i rozdawał im ciepłą odzież, a przed świętami Bożego Narodzenia zainicjował uroczystość „Drzewka” polegającą na obdarowaniu dzieci słodyczami. W 1933 roku sfinansował instalację telefonu, urządził świetlicę i pracownię do zajęć praktycznych, a w 1935 roku ufundował szkole sztandar. Całą swą działalność pokrywał z dobrowolnych, comiesięcznych składek rodziców.