Do szkoły uczęszczała młodzież katolicka i żydowska. Jedynie w roku szkolnym 1924/1925 młodzież katolicką przeniesiono do szkoły nr 11, a uczniów wyznania mojżeszowego do szkoły przy Dietla. Kierowano się względami oszczędnościowymi (w obu szkołach ubywał jeden katecheta) a także religijnymi (nauka mogła odbywać się 5 dni w tygodniu, katolicy mieli wolną niedzielę, a żydzi sobotę). Po protestach rodziców, w następnym roku szkolnym, władze oświatowe z tego pomysłu się wycofały. Przez cały okres międzywojenny nie było żadnych konfliktów na tle narodowościowym i religijnym.
W 1931 r. przy szkole powstaje Zielony Szczep 27 Krakowskiej Drużyny Harcerskiej.
Okres II wojny światowej Wybuch II wojny światowej przerwał normalną działalność szkoły. Rok szkolny rozpoczął się 25 września 1939 roku, czyli po wkroczeniu Niemców do Krakowa,. Szkoła zmieniła swą nazwę na Öffentliche Polnische Volksschule No 16 in Krakau. W grudniu władze niemieckie usunęły 144 uczniów narodowości żydowskiej. W marcu 1941 roku szkoły nr 16 i 17 otrzymały nakaz opuszczenia budynku. W ciągu następnych czterech lat szkoła przeprowadzała się kilkakrotnie i zajmowała adaptowane lokale w budynkach na ul. Miodowej 36, Stradom 10, Filipa 18, Stradom 13, Estery 4 i Augustiańskiej. Prowadzenie nauczania w tym czasie nie było rzeczą łatwą.