Powojenna Warszawa Z powodu konspiracyjnej działalności, Wojciech był represjonowany, nie zalegalizowano mu ukończenia tajnych kompletów. Pod koniec 1946 trafił do redakcji sportowej pod skrzydła red. Kazimiery Muszałówny (1902-1980). W wolnym czasie wrócił do swych dawnych pasji, zwiedzał okolice Otwocka, niemal na każdym kroku trafiając na świadectwa okropności wojny. Powrócił także do prób poetyckich, pisał wiersze, udanie je publikował w prasie i w radiu. W 1948 w przedolimpijskim konkursie poezji o tematyce sportowej zajął II miejsce za Jarosławem Iwaszkiewiczem i Romanem Sadowskim. Zachęcony zaczął pisać teksty piosenek, z których wiele za przyczyną różnych wykonawców trafiło do radia, telewizji i na płyty gramofonowe. Dwukrotnie zdobył I nagrodę za teksty piosenek turystycznych.
W 1949 uzyskał etat w Wydziale Wydawnictw Biura Propagandy i Agitacji w Głównym Komitecie Kultury Fizycznej. W 1953 został współzałożycielem Wydawnictwa Sport i Turystyka, nieco później tygodnika Sportowiec i miesięcznika Sport dla Wszystkich.
W 1955 za sprawą odnowionej znajomości z prof. Witoldem Doroszewskim, redaktorem Słownika języka polskiego, został zaproszony do opracowania haseł z dziedziny sportu, turystyki i marynistyki.