Iryŏn (kor. 일연, ur. 1206, zm. lipiec 1289) – koreański mistrz sŏn końcowego okresu dynastii Koryŏ, znany także jako Hoeyŏn Iryŏn.

Życiorys Urodził się w Changsan (obecny Kyŏngsan) w prow. Kyŏngsang. Jego świeckie imię i nazwisko to Kyŏnmyŏng Kim. Później publikował swoje prace pod nazwiskiem Maeyŏn Kim.

W wieku 9 lat rozpoczął praktykę buddyjską w klasztorze Muryang w Haeyang (dzisiejszy Kwangju i studiował różne nauki zarówno szkoły sŏn jak i doktryny (kor. kyo). W wieku lat 15 rozpoczął nowicjat w klasztorze Chinchŏn na górze Sŏrak. Klasztor ten należał do jednej z Dziewięciu górskich szkół sŏn – szkoły kaji, założonej przez mistrza sŏn Toŭi. Jego oryginalnym imieniem buddyjskim było Kŏngmyŏng; zmienił je jednak później na Iryŏn. Następnie praktykował i studiował w klasztorze O'ŏ na górze Unje, potem w Inhong sa na górze Pip'a w Hyŏnp'ung i wreszcie w Unmun na górze Unmun. Wszystkie te klasztory należały do szkoły kaji. Został wtedy mianowany na stanowisko Kusansasŏnjisu (Kierownik Czwartej Selekcji w Dziewięciu Górach).

W 1227 r. w wieku 22 lat przeszedł egzamin dla mnichów sŏn z wynikiem Sangsanggwa (Najlepszy z Najlepszych).